O Duszpasterstwie

Duszpasterstwo bezpośredniego przygotowania dzieci do Pierwszej Komunii Świętej trwa od września do maja i obejmuje uczniów III klas szkół podstawowych oraz ich rodziców. Warto podkreślić że okres ten stanowi szczególną okazję i szansę na pogłębienie, a czasami wręcz odnowienie życia religijnego całej rodziny.

Formacja dzieci odbywa się w pierwszej kolejności poprzez wpływ środowiska, w którym przebywają i w którym się wychowują, a więc zwłaszcza poprzez świadectwo wiary rodziców. Fundamentalne jest tu zatem ich podejście do duchowego wymiaru życia. Rodzic, który sam w odpowiedzialny sposób traktuje i przeżywa swoja relację z Bogiem, nawet nieświadomie „promieniuje" nią na otoczenie, a zwłaszcza na dzieci, które są bacznymi „obserwatorami" i „naśladowcami" życia dorosłych. Dlatego tak ważne jest praktykowanie wiary przez samych rodziców, a to dokonuje się zwłaszcza przez:

♦ udział w niedziele i święta wraz ze Wspólnotą Kościoła we Mszy św.,

♦ regularną spowiedź,

♦ indywidualną i rodzinną modlitwę,

♦ praktykowanie chrześcijańskich postaw w życiu,

♦ pogłębianie religijnej świadomości i wiedzy przez lekturę odpowiednich czasopism, książek, czy Katechizmu Kościoła Katolickiego, oglądanie religijnych filmów lub programów, rozmyślanie i rozmowy na tematy wiary itp.

Oprócz powyższych praktyk stanowiących de facto fundament życia każdego chrześcijanina, okres przygotowania do Pierwszej Komunii Świętej domaga się jeszcze dodatkowych działań. Wiele z tego, co stanowi formację intelektualną, w przypadku dzieci dzieci dokonuje się na lekcjach religii. Dla dorosłych przygotowaliśmy 4 katechezy (raz na dwa miesiące), których terminy i tematy podajemy w zakładce Harmonogram. Jednak odpowiedzialne i pełne przygotowanie duchowe nie może się opierać wyłącznie na zdobywaniu wiedzy. Nawet najlepszy przepis nie zastąpi przecież samej potrawy... Prawdziwie duchowy wymiar formacji obejmujący np. sakramenty nie może się odbywać inaczej jak poprzez udział w liturgii, we Wspólnocie Kościoła. Stąd zachęcamy całą rodzinę do podjęcia - w miarę możliwości - praktyk religijnych, które przez wieki istnienia Kościoła stanowiły ogromną pomoc w kształtowaniu chrześcijańskiego ducha, jak chociażby:

♦ nabożeństwa różańcowe w październiku,

♦ roraty w Adwencie,

♦ drogi krzyżowe w Wielkim Poście,

♦ nabożeństwa majowe.

♦ procesja Bożego Ciała.

Zdajemy sobie sprawę, że powyższe „wymagania" mogą na pierwszy rzut oka wydawać się zbyt ambitne. Gdy jednak przyjrzymy się naszemu zaangażowaniu w sprawy „tego świata" (por. Mk 4,19; Łk 16,8) może się okazać, że zajmują one prawie cały nas czas i siły. Dlatego jako duszpasterze, w oparciu o doświadczenie wielu rodzin zapewniamy, że jest to nie tylko wykonalne, ale niemal konieczne, by nie zagubić się w dzisiejszym świecie. Ostatecznie wszystko przeminie, a zostanie właśnie to co duchowe, a zwłaszcza MIŁOŚĆ. A z Niej będziemy sądzeni.

Back to top