O duszpasterstwie

Droga Neokatechumenalna jest wtajemniczeniem chrześcijańskim, którego zasadniczym celem jest doprowadzenie człowieka do wiary dojrzałej przez otwarcie na Bożą łaskę i moc, które mogą uzdolnić go do wypełnienia Chrystusowego wezwania miłości do nieprzyjaciół (Mt 5, 43-48; Łk 6, 27-36). U osób rozpoczynających formację nie stawia się żadnych warunków wstępnych. Nie zakłada się ani wiary, ani pobożności, ani jakiegokolwiek religijnego przygotowania, choć się ich nie wyklucza. Tym samym przeznaczona jest ona zarówno dla osób:

 ♦ niewierzących, które chcą poznać chrześcijaństwo od podstaw;
 ♦ ochrzczonych, których wcześniejsza formacja została przerwana lub zaniedbana;
 ♦ wierzących, które chcą w sposób bardziej świadomy przeżywać swoją wiarę.

Formacja prowadzona jest w małej wspólnocie, która poprzez regularne spotkania prowadzona jest stopniowo i cierpliwe do odkrywania bogactwa łaski zawartej w chrzcie, do coraz głębszego poznawania nauki Chrystusa ukazanej w tzw. Kazaniu na górze. Wszystko to dokonuje się w oparciu o obfitość Bożego Słowa oraz aktywne i świadome, wspólnotowe przeżywanie liturgii i sakramentów. 

Słowo neokatechumenat pochodzi od starożytnej formy wtajemniczenia w wiarę zwanej katechumenatem (gr. katēchoúmenons – słuchający, nauczany), z którego Droga Neokatechumenalna czerpie inspirację dla swojej formacji. W Kościele pierwotnym katechumenat był podstawowym, kilkuletnim, etapowym procesem przygotowania osób dorosłych do świadomego przyjęcia chrztu. Kandydat brał udział w liturgiach, katechezach, modlitwach, egzorcyzmach dzięki czemu poznawał chrześcijaństwo i zaczynał wcielać je w życie. Dziś, w dobie odwracania się od wiary na skutek coraz częściej zaniedbywanej lub legalistycznej formacji, skoncentrowanej na formalnym wypełnianiu religijnych praktyk, istnieje analogiczna potrzeba pogłębionego wtajemniczania w wiarę osób już ochrzczonych, tj. tzw. nowej ewangelizacji. Właśnie to zadanie jest jednym z głównych celów neokatechumenatu.

Droga Neokatechumenalna jest rzeczywistością kościelną, której korzenie sięgają lat 60-tych XX wieku. W tym czasie została dogłębnie zbadana i a w 2008 roku Stolica Apostolska zatwierdziła ostatecznie jej statut. W jego wstępie Jan Paweł II napisał:„Uznaję Drogę Neokatechumenalną jako itinerarium formacji katolickiej ważnej dla społeczeństwa i czasów dzisiejszych” (zob. Statut, pkt. I.1.1).

 

Back to top