Domowy Kościół ma pomóc małżonkom w głębokim zjednoczeniu między nimi i ich obojga z Bogiem. To wspólne dążenie małżonków do zrealizowania jedności nosi miano duchowości małżeńskiej, która stanowi o specyfice tego ruchu.

Domowy Kościół stawia sobie za cel urzeczywistnienie soborowej wizji rodziny – Kościoła domowego. Według nauki Soboru Watykańskiego II powstaje on dzięki Łasce Bożej i odpowiedzi na nią ludzi wierzących, którzy dążą do głębokiej wspólnoty życia i miłości opartej o zawierzenie Bogu, przez życie sakramentalne, ofiarę życia i modlitwę. Podstawową i niczym niezastąpioną komórką Kościoła jest rodzina chrześcijańska, mały domowy Kościół. W Domowym Kościele rodzice uczą się jak przy pomocy słowa i świadectwa być dla swych dzieci pierwszymi zwiastunami wiary.

Rodziny Domowego Kościoła tworzą apostolat świeckich w Kościele, ewangelizują swoją postawą i dobrym przykładem, troszczą się o potrzeby bliźnich tak materialne, jak i duchowe. Włączają się w różne formy działalności społecznej. Służą także wspólnocie parafialnej i czują się za nią współodpowiedzialne. Małżeństwa są dla siebie wsparciem i pomocą w różnych sytuacjach życiowych. Tworzą jedną wspólną rodzinę. Podstawowymi metodami i środkami służącymi budowaniu Domowego Kościoła w rodzinach są: modlitwa osobista, małżeńska, rodzinna oraz regularne rozważanie Słowa Bożego, które winno kształtować życie i podstawy całej rodziny. Ważną pomocą w dążeniu do świętości jest również dialog małżeński, czyli poszukiwanie woli Boga we wszystkich sprawach małżeństwa i rodziny.

Back to top