Aktualności

 

Spotkanie 1.

Jak rozumiesz swoje miejsce w Kościele? (Towarzyszenie podróży, słuchanie, zabieranie głosu)

      Data: 02.02.2022 godz:19:30

 

Spotkanie 2.

Do czego prowadzi mnie udział w liturgii? (Celebrowanie, współodpowiedzialni w naszej wspólnej misji)

Data: 16.02.2022 godz.19:30

 

Spotkanie 3.

Jak radzimy sobie z konfliktami i podziałami? (Dialog w Kościele i społeczeństwie, ekumenizm)

Data: 23.02.2022 godz:19:30

 

Spotkanie 4.

Jak rozumiem swój udział w podejmowaniu decyzji i odpowiedzialności w Kościele? (władza
i uczestnictwo, rozeznawanie i podejmowanie decyzji, formowanie się w synodalności)

Data: 09.03.2022 godz: 19:30

 

 

 

Spotkanie 1.

Jak rozumiesz swoje miejsce w Kościele? (Towarzyszenie podróży, słuchanie, zabieranie głosu)

      Data: 02.02.2022 godz:19:30

 

 

  1. Towarzyszenie podróży

W Kościele i w społeczeństwie jesteśmy na tej samej drodze, ramię w ramię.

Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło.  Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi (Łk 24, 13-15).

  1. Kiedy mówimy nasz Kościół / nasza Parafia to, kogo mamy na myśli?
  2. Kto w naszym Kościele podąża razem?
  3. Które z grup parafialnych są najbardziej lub najmniej liczne i dlaczego?
  4. Które z grup parafialnych przeżywają kryzys i dlaczego?
  5. Kto oczekuje, aby bardziej ku niemu wyjść i zaprosić go do wspólnej drogi wiary?
  6. Jakie osoby lub grupy są zaniedbane, są na marginesie naszej Wspólnoty Kościoła?
  7. Czy nasza parafia jest dla Ciebie miejscem rozwoju Twojej wiary i dlaczego?
  8. Kto według Ciebie jest odpowiedzialny za naszą wspólnotę Kościoła?
  9. Jakie jest Twoje doświadczenie wspólnotowego odkrywania Boga, bliźniego i siebie w Kościele?

 

 

  1. Słuchanie

Słuchanie jest pierwszym krokiem, ale wymaga otwartego umysłu i serca, bez uprzedzeń.

Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów (Ap 2, 7a).

  1. W jaki sposób Bóg przemawia do nas poprzez głosy, które czasami ignorujemy?
  2. W jaki sposób wysłuchiwani są świeccy, zwłaszcza kobiety i ludzie młodzi?
  3. Czy masz przekonanie, że jesteś słuchany w Kościele?
  4. Na ile wysłuchiwany jest głos osób konsekrowanych (kobiet i mężczyzn) w naszej wspólnocie/parafii?
  5. Jak dobrze słuchamy tych, którzy są na peryferiach?
  6. Co utrudnia lub ułatwia usłyszenie twojego głosu w naszej parafii/wspólnocie?
  7. Czy umiemy słuchać siebie nawzajem?
  8. Czy z otwartym umysłem i sercem umiemy wsłuchiwać się w poglądy inne niż nasze; także osób spoza wspólnoty Kościoła?
  9. Czy potrafisz określić uprzedzenia i stereotypy, które utrudniają nam słuchanie siebie w parafii/we wspólnocie?

 

 

  1. Zabieranie głosu

Wszyscy są zaproszeni do mówienia z odwagą i parezją, to znaczy łącząc wolność, prawdę i miłość

W nocy Pan przemówił do Pawła w widzeniu: «Przestań się lękać, a przemawiaj i nie milcz,  bo Ja jestem z tobą i nikt nie targnie się na ciebie, aby cię skrzywdzić, dlatego że wiele ludu mam w tym mieście». Pozostał, więc i głosił im słowo Boże  (Dz 18, 10-11a)

  1. Jakie są możliwości zabierania głosu osób świeckich w sprawach kościelnych? Czy są one wystarczające?
  2. Czy znajdujesz przestrzeń do wypowiedzi i bycia wysłuchanym?
  3. Kiedy i jak udaje nam się powiedzieć to, co jest dla nas ważne?
  4. Czy jesteś przygotowany, aby zabrać głos we Wspólnocie Kościoła?
  5. Czy jesteś gotów w sposób szczery i odpowiedzialny wypowiedzieć się na ważne dla Ciebie zagadnienia? Jeśli nie, na jakie przeszkody napotykasz, czego się obawiasz?
  6. Czy dostrzegasz brak szczerości i odwagi w wypowiedziach wiernych? Dlaczego modne jest „szemranie”, a brak konstruktywnej rozmowy?
  7. Czy dbasz o to, aby nie skupiać się tylko na krytyce, lecz także na tym, co może wpłynąć pozytywnie na Wspólnotę/ Parafię?
  8. Jak funkcjonują relacje z systemem medialnym (nie tylko z mediami katolickimi)?

 

 

Spotkanie 2.

Do czego prowadzi mnie udział w liturgii? (Celebrowanie, współodpowiedzialni w naszej wspólnej misji)

Data: 16.02.2022 godz.19:30

 

  1. Celebrowanie

Podążanie razem” jest możliwe tylko wtedy, gdy opiera się̨ na wspólnotowym słuchaniu Słowa i sprawowaniu Eucharystii.

Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach (Dz 2, 42).

  1. Jakie jest Twoje doświadczenie wspólnotowych celebracji, zwłaszcza Eucharystii i nabożeństw?
  2. Czy liturgia, celebrans i jej oprawa przybliża mnie do strefy Sacrum?
  3. Czy liturgiczne celebracje i doświadczenie wspólnotowej modlitwy w naszym Kościele mają realny wpływ na Twoją praktykę codziennego życia: decyzje, wybory, inspiracje?
  4. Czy czujesz się̨ zaproszony do czynnego (praktycznego) zaangażowania w liturgię, czy też pozostawia Ci się̨ rolę „widza”?
  5. Czy sam pielęgnujesz w sobie pragnienie zaangażowania w liturgię?
  6. Czy przeżywanie liturgii umacnia i motywuje Cię do podjęcia misji ewangelizacji?

 

 

  1. Współodpowiedzialni w naszej wspólnej misji

Synodalność́ służy misji Kościoła, do udziału, w której powołani są̨ wszyscy jego
członkowie

Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan;  różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich (1Kor 12, 4-6).

  1. Jesteś uczniem-misjonarzem, czy realizujesz misje Kościoła i w jaki sposób?
  2. Co ci przeszkadza w byciu aktywnym w misji Kościoła?
  3. Jakie obszary misji są przez parafię/wspólnotę zaniedbywane?
  4. W jaki sposób dokonuje się rozeznania wyborów związanych z misją i kto w nich uczestniczy?
  5. Czy osoby pełniące różne funkcje społeczne i polityczne w twoim środowisku mogą liczyć
    na wsparcie twoje i twojej wspólnoty? Jeśli tak, to, w jaki sposób?
  6. Czy styl synodalny (spotkanie, słuchanie, rozeznawanie, podejmowanie decyzji,) jest obecny i praktykowany w twojej wspólnocie (rada duszpasterska, parafialna, katechetyczna, ekonomiczna, kapituła)?

 

 

Spotkanie 3.

Jak radzimy sobie z konfliktami i podziałami? (Dialog w Kościele i społeczeństwie, ekumenizm)

Data: 23.02.2022 godz:19:30

 

  1. Dialog w Kościele i społeczeństwie

Dialog wymaga wytrwałości i cierpliwości, ale umożliwia także wzajemne zrozumienie.

Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy studni. Było to około szóstej godziny.  Nadeszła [tam] kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» (Łk 4, 6b-7).

  1. Czy i w jakim stopniu rożne osoby w naszej wspólnocie spotykają̨ się̨, aby prowadzić dialog?
  2. Czy i jakie są miejsca i sposoby dialogu w obrębie naszej wspólnoty/parafii?
  3. W jaki sposób w naszym Kościele rozwiązywane są̨ konflikty i trudności wynikające z różnicy poglądów, dążeń́, oczekiwań́? Czy dialog jest naszym sposobem wychodzenia z tych problemów?
  4. W jaki sposób krzewimy współpracę z diecezjami sąsiednimi, wspólnotami zakonnymi na danym terenie, stowarzyszeniami świeckich i ruchami itd.?
  5. Na jakie szczegółowe kwestie w Kościele i społeczeństwie powinniśmy zwrócić́ większą uwagę w kontekście dialogu?
  6. Jakie doświadczenia dialogu i wspólnego zaangażowania mamy z wyznawcami innych religii i z osobami bez afiliacji religijnej?
  7. W jaki sposób Kościół prowadzi dialog i uczy się̨ od innych instytucji społeczeństwa: świata polityki, ekonomii, kultury, społeczeństwa obywatelskiego i ludzi żyjących w ubóstwie?
  8. Jakie są twoje doświadczenia dialogu w Kościele?
  9. Jakie cechy dobrego dialogu możesz wymienić, które winny być obecne w praktyce życia Kościoła, parafii?
  10. Ekumenizm

Dialog miedzy chrześcijanami rożnych wyznań́, zjednoczonymi przez jeden chrzest, zajmuje szczególne miejsce na drodze synodalnej.

Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno (J 17, 11b).

  1. Jakie relacje ma nasza wspólnota kościelna z członkami innych tradycji chrześcijańskich i wyznań?
  2. Co nas łączy i jak razem podążamy?
  3. Jakie owoce przyniosło nam wspólne podążanie?
  4. Jakie są trudności we wspólnym podążaniu?
  5. Jak możemy zrobić następny krok we wspólnym podążaniu naprzód?
  6. Jak zachować troskę o tożsamość w poszukiwaniu dróg jedności?
  7. Na jakie przeszkody natrafia ruch ekumeniczny?
  8. Jakie dostrzegasz możliwości pogłębienie inicjatyw ekumenicznych?

 

Spotkanie 4.

Jak rozumiem swój udział w podejmowaniu decyzji i odpowiedzialności w Kościele? (władza
i uczestnictwo, rozeznawanie i podejmowanie decyzji, formowanie się w synodalności)

Data: 09.03.2022 godz: 19:30

 

  1. Władza i uczestnictwo

Kościół synodalny jest Kościołem uczestniczącym i współodpowiedzialnym.

Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie i rzekł do nich: «Idźcie i wy do mojej winnicy» (Mt 20, 3-4).

  1. W jaki sposób określamy w naszej wspólnocie cele, do których należy dążyć, drogę̨ do ich osiągniecia i kroki, które należy podjąć?
  2. W jaki sposób sprawowana jest władza i zarzadzanie w naszym kościele lokalnym, w parafii?
  3. Jak Ty czujesz się w tak zarządzanej wspólnocie?
  4. Czy i w jaki sposób praca zespołowa i współodpowiedzialność są̨ realizowane w praktyce?
  5. W jaki sposób i przez kogo oceniana jest owocność podejmowanych działań?
  6. Czy osoby świeckie są̨ zapraszane do odpowiedzialności? Do jakich posług? Czy ich udział jest właściwie doceniany?
  7. Jakie mamy doświadczenia synodalności na poziomie lokalnym, czyli dobrej współpracy, wspólnego rozeznawania i współdecydowania?
  8. Jak funkcjonują̨ rady duszpasterskie, rady ekonomiczne i inne organy kolegialne? Jak możemy rozwijać wrażliwość synodalną w naszym Kościele lokalnym?
  9. Czy widzisz realną szansę na synodalny (realizowany wspólnie) system zarządzania, podejmowania decyzji i oceny działań?
  10. Jak możemy promować bardziej synodalne podejście w naszym uczestnictwie i przewodzeniu?

 

  1. Rozeznawanie i podejmowanie decyzji

W stylu synodalnym podejmujemy decyzje poprzez rozeznawanie tego, co Duch Święty mówi przez całą naszą wspólnotę.

Umiłowani, nie dowierzajcie każdemu duchowi, ale badajcie duchy, czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków pojawiło się na świecie (1J 4, 1).

  1. Jakie metody i procesy stosujemy w podejmowaniu decyzji? Jak je można ulepszyć?
  2. Jak krzewimy branie udziału w podejmowaniu decyzji w strukturach hierarchicznych?
  3. Jak rozumiemy to, że Kościół jest hierarchiczny, a nie demokratyczny?
  4. Czy nasze metody podejmowania decyzji pomagają̨ nam słuchać całego Ludu Bożego?
  5. Jaki jest związek miedzy konsultacją a podejmowaniem decyzji i jak to realizujemy w praktyce?
  6. Jakich narzędzi i procedur używamy, aby promować przejrzystość i możliwość rozliczenia?
  7. Jak możemy wzrastać we wspólnotowym rozeznawaniu duchowym?

 

 

  • Formowanie się w synodalności

Synodalność pociąga za sobą̨ otwartość́ na zmiany, formację i ciągłe uczenie się̨.

Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne (Dz 4, 32).

  1. W jaki sposób nasza wspólnota kościelna formuje ludzi, aby byli bardziej zdolni do słuchania siebie nawzajem, uczestniczenia w misji i angażowania się w dialog?
  2. Jaka formacja jest oferowana, aby wspierać rozeznawanie i sprawowanie władzy w sposób synodalny?
  3. Czy w twojej wspólnocie/parafii jest możliwość, a jeśli tak to, jaka, formacji dla osób biorących odpowiedzialność za wspólnotę Kościoła (liderzy, animatorzy, moderatorzy, katecheci)?
  4. Jakie nadzieje wiążesz z drogą synodalną Kościoła?
  5. Jak możesz się zaangażować by synodalność przyniosła jak najlepsze owoce? Jakich środków oczekujesz od Kościoła/ parafii w tym względzie?

 

 

  1. Towarzyszenie podróży

W Kościele i w społeczeństwie jesteśmy na tej samej drodze, ramię w ramię.

Tego samego dnia dwaj z nich byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło.  Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi (Łk 24, 13-15).

  1. Kiedy mówimy nasz Kościół / nasza Parafia to, kogo mamy na myśli?
  2. Kto w naszym Kościele podąża razem?
  3. Które z grup parafialnych są najbardziej lub najmniej liczne i dlaczego?
  4. Które z grup parafialnych przeżywają kryzys i dlaczego?
  5. Kto oczekuje, aby bardziej ku niemu wyjść i zaprosić go do wspólnej drogi wiary?
  6. Jakie osoby lub grupy są zaniedbane, są na marginesie naszej Wspólnoty Kościoła?
  7. Czy nasza parafia jest dla Ciebie miejscem rozwoju Twojej wiary i dlaczego?
  8. Kto według Ciebie jest odpowiedzialny za naszą wspólnotę Kościoła?
  9. Jakie jest Twoje doświadczenie wspólnotowego odkrywania Boga, bliźniego i siebie w Kościele?

 

 

  1. Słuchanie

Słuchanie jest pierwszym krokiem, ale wymaga otwartego umysłu i serca, bez uprzedzeń.

Kto ma uszy, niechaj posłyszy, co mówi Duch do Kościołów (Ap 2, 7a).

  1. W jaki sposób Bóg przemawia do nas poprzez głosy, które czasami ignorujemy?
  2. W jaki sposób wysłuchiwani są świeccy, zwłaszcza kobiety i ludzie młodzi?
  3. Czy masz przekonanie, że jesteś słuchany w Kościele?
  4. Na ile wysłuchiwany jest głos osób konsekrowanych (kobiet i mężczyzn) w naszej wspólnocie/parafii?
  5. Jak dobrze słuchamy tych, którzy są na peryferiach?
  6. Co utrudnia lub ułatwia usłyszenie twojego głosu w naszej parafii/wspólnocie?
  7. Czy umiemy słuchać siebie nawzajem?
  8. Czy z otwartym umysłem i sercem umiemy wsłuchiwać się w poglądy inne niż nasze; także osób spoza wspólnoty Kościoła?
  9. Czy potrafisz określić uprzedzenia i stereotypy, które utrudniają nam słuchanie siebie w parafii/we wspólnocie?

 

 

  1. Zabieranie głosu

Wszyscy są zaproszeni do mówienia z odwagą i parezją, to znaczy łącząc wolność, prawdę i miłość

W nocy Pan przemówił do Pawła w widzeniu: «Przestań się lękać, a przemawiaj i nie milcz,  bo Ja jestem z tobą i nikt nie targnie się na ciebie, aby cię skrzywdzić, dlatego że wiele ludu mam w tym mieście». Pozostał, więc i głosił im słowo Boże  (Dz 18, 10-11a)

  1. Jakie są możliwości zabierania głosu osób świeckich w sprawach kościelnych? Czy są one wystarczające?
  2. Czy znajdujesz przestrzeń do wypowiedzi i bycia wysłuchanym?
  3. Kiedy i jak udaje nam się powiedzieć to, co jest dla nas ważne?
  4. Czy jesteś przygotowany, aby zabrać głos we Wspólnocie Kościoła?
  5. Czy jesteś gotów w sposób szczery i odpowiedzialny wypowiedzieć się na ważne dla Ciebie zagadnienia? Jeśli nie, na jakie przeszkody napotykasz, czego się obawiasz?
  6. Czy dostrzegasz brak szczerości i odwagi w wypowiedziach wiernych? Dlaczego modne jest „szemranie”, a brak konstruktywnej rozmowy?
  7. Czy dbasz o to, aby nie skupiać się tylko na krytyce, lecz także na tym, co może wpłynąć pozytywnie na Wspólnotę/ Parafię?
  8. Jak funkcjonują relacje z systemem medialnym (nie tylko z mediami katolickimi)?

 

 

Spotkanie 2.

Do czego prowadzi mnie udział w liturgii? (Celebrowanie, współodpowiedzialni w naszej wspólnej misji)

Data: 16.02.2022 godz.19:30

 

  1. Celebrowanie

Podążanie razem” jest możliwe tylko wtedy, gdy opiera się̨ na wspólnotowym słuchaniu Słowa i sprawowaniu Eucharystii.

Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach (Dz 2, 42).

  1. Jakie jest Twoje doświadczenie wspólnotowych celebracji, zwłaszcza Eucharystii i nabożeństw?
  2. Czy liturgia, celebrans i jej oprawa przybliża mnie do strefy Sacrum?
  3. Czy liturgiczne celebracje i doświadczenie wspólnotowej modlitwy w naszym Kościele mają realny wpływ na Twoją praktykę codziennego życia: decyzje, wybory, inspiracje?
  4. Czy czujesz się̨ zaproszony do czynnego (praktycznego) zaangażowania w liturgię, czy też pozostawia Ci się̨ rolę „widza”?
  5. Czy sam pielęgnujesz w sobie pragnienie zaangażowania w liturgię?
  6. Czy przeżywanie liturgii umacnia i motywuje Cię do podjęcia misji ewangelizacji?

 

 

  1. Współodpowiedzialni w naszej wspólnej misji

Synodalność́ służy misji Kościoła, do udziału, w której powołani są̨ wszyscy jego
członkowie

Różne są dary łaski, lecz ten sam Duch; różne też są rodzaje posługiwania, ale jeden Pan;  różne są wreszcie działania, lecz ten sam Bóg, sprawca wszystkiego we wszystkich (1Kor 12, 4-6).

  1. Jesteś uczniem-misjonarzem, czy realizujesz misje Kościoła i w jaki sposób?
  2. Co ci przeszkadza w byciu aktywnym w misji Kościoła?
  3. Jakie obszary misji są przez parafię/wspólnotę zaniedbywane?
  4. W jaki sposób dokonuje się rozeznania wyborów związanych z misją i kto w nich uczestniczy?
  5. Czy osoby pełniące różne funkcje społeczne i polityczne w twoim środowisku mogą liczyć
    na wsparcie twoje i twojej wspólnoty? Jeśli tak, to, w jaki sposób?
  6. Czy styl synodalny (spotkanie, słuchanie, rozeznawanie, podejmowanie decyzji,) jest obecny i praktykowany w twojej wspólnocie (rada duszpasterska, parafialna, katechetyczna, ekonomiczna, kapituła)?

 

 

Spotkanie 3.

Jak radzimy sobie z konfliktami i podziałami? (Dialog w Kościele i społeczeństwie, ekumenizm)

Data: 23.02.2022 godz:19:30

 

  1. Dialog w Kościele i społeczeństwie

Dialog wymaga wytrwałości i cierpliwości, ale umożliwia także wzajemne zrozumienie.

Jezus zmęczony drogą siedział sobie przy studni. Było to około szóstej godziny.  Nadeszła [tam] kobieta z Samarii, aby zaczerpnąć wody. Jezus rzekł do niej: «Daj Mi pić!» (Łk 4, 6b-7).

  1. Czy i w jakim stopniu rożne osoby w naszej wspólnocie spotykają̨ się̨, aby prowadzić dialog?
  2. Czy i jakie są miejsca i sposoby dialogu w obrębie naszej wspólnoty/parafii?
  3. W jaki sposób w naszym Kościele rozwiązywane są̨ konflikty i trudności wynikające z różnicy poglądów, dążeń́, oczekiwań́? Czy dialog jest naszym sposobem wychodzenia z tych problemów?
  4. W jaki sposób krzewimy współpracę z diecezjami sąsiednimi, wspólnotami zakonnymi na danym terenie, stowarzyszeniami świeckich i ruchami itd.?
  5. Na jakie szczegółowe kwestie w Kościele i społeczeństwie powinniśmy zwrócić́ większą uwagę w kontekście dialogu?
  6. Jakie doświadczenia dialogu i wspólnego zaangażowania mamy z wyznawcami innych religii i z osobami bez afiliacji religijnej?
  7. W jaki sposób Kościół prowadzi dialog i uczy się̨ od innych instytucji społeczeństwa: świata polityki, ekonomii, kultury, społeczeństwa obywatelskiego i ludzi żyjących w ubóstwie?
  8. Jakie są twoje doświadczenia dialogu w Kościele?
  9. Jakie cechy dobrego dialogu możesz wymienić, które winny być obecne w praktyce życia Kościoła, parafii?
  10. Ekumenizm

Dialog miedzy chrześcijanami rożnych wyznań́, zjednoczonymi przez jeden chrzest, zajmuje szczególne miejsce na drodze synodalnej.

Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno (J 17, 11b).

  1. Jakie relacje ma nasza wspólnota kościelna z członkami innych tradycji chrześcijańskich i wyznań?
  2. Co nas łączy i jak razem podążamy?
  3. Jakie owoce przyniosło nam wspólne podążanie?
  4. Jakie są trudności we wspólnym podążaniu?
  5. Jak możemy zrobić następny krok we wspólnym podążaniu naprzód?
  6. Jak zachować troskę o tożsamość w poszukiwaniu dróg jedności?
  7. Na jakie przeszkody natrafia ruch ekumeniczny?
  8. Jakie dostrzegasz możliwości pogłębienie inicjatyw ekumenicznych?

 

Spotkanie 4.

Jak rozumiem swój udział w podejmowaniu decyzji i odpowiedzialności w Kościele? (władza
i uczestnictwo, rozeznawanie i podejmowanie decyzji, formowanie się w synodalności)

Data: 09.03.2022 godz: 19:30

 

  1. Władza i uczestnictwo

Kościół synodalny jest Kościołem uczestniczącym i współodpowiedzialnym.

Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie i rzekł do nich: «Idźcie i wy do mojej winnicy» (Mt 20, 3-4).

  1. W jaki sposób określamy w naszej wspólnocie cele, do których należy dążyć, drogę̨ do ich osiągniecia i kroki, które należy podjąć?
  2. W jaki sposób sprawowana jest władza i zarzadzanie w naszym kościele lokalnym, w parafii?
  3. Jak Ty czujesz się w tak zarządzanej wspólnocie?
  4. Czy i w jaki sposób praca zespołowa i współodpowiedzialność są̨ realizowane w praktyce?
  5. W jaki sposób i przez kogo oceniana jest owocność podejmowanych działań?
  6. Czy osoby świeckie są̨ zapraszane do odpowiedzialności? Do jakich posług? Czy ich udział jest właściwie doceniany?
  7. Jakie mamy doświadczenia synodalności na poziomie lokalnym, czyli dobrej współpracy, wspólnego rozeznawania i współdecydowania?
  8. Jak funkcjonują̨ rady duszpasterskie, rady ekonomiczne i inne organy kolegialne? Jak możemy rozwijać wrażliwość synodalną w naszym Kościele lokalnym?
  9. Czy widzisz realną szansę na synodalny (realizowany wspólnie) system zarządzania, podejmowania decyzji i oceny działań?
  10. Jak możemy promować bardziej synodalne podejście w naszym uczestnictwie i przewodzeniu?

 

  1. Rozeznawanie i podejmowanie decyzji

W stylu synodalnym podejmujemy decyzje poprzez rozeznawanie tego, co Duch Święty mówi przez całą naszą wspólnotę.

Umiłowani, nie dowierzajcie każdemu duchowi, ale badajcie duchy, czy są z Boga, gdyż wielu fałszywych proroków pojawiło się na świecie (1J 4, 1).

  1. Jakie metody i procesy stosujemy w podejmowaniu decyzji? Jak je można ulepszyć?
  2. Jak krzewimy branie udziału w podejmowaniu decyzji w strukturach hierarchicznych?
  3. Jak rozumiemy to, że Kościół jest hierarchiczny, a nie demokratyczny?
  4. Czy nasze metody podejmowania decyzji pomagają̨ nam słuchać całego Ludu Bożego?
  5. Jaki jest związek miedzy konsultacją a podejmowaniem decyzji i jak to realizujemy w praktyce?
  6. Jakich narzędzi i procedur używamy, aby promować przejrzystość i możliwość rozliczenia?
  7. Jak możemy wzrastać we wspólnotowym rozeznawaniu duchowym?

 

 

  • Formowanie się w synodalności

Synodalność pociąga za sobą̨ otwartość́ na zmiany, formację i ciągłe uczenie się̨.

Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne (Dz 4, 32).

  1. W jaki sposób nasza wspólnota kościelna formuje ludzi, aby byli bardziej zdolni do słuchania siebie nawzajem, uczestniczenia w misji i angażowania się w dialog?
  2. Jaka formacja jest oferowana, aby wspierać rozeznawanie i sprawowanie władzy w sposób synodalny?
  3. Czy w twojej wspólnocie/parafii jest możliwość, a jeśli tak to, jaka, formacji dla osób biorących odpowiedzialność za wspólnotę Kościoła (liderzy, animatorzy, moderatorzy, katecheci)?
  4. Jakie nadzieje wiążesz z drogą synodalną Kościoła?
  5. Jak możesz się zaangażować by synodalność przyniosła jak najlepsze owoce? Jakich środków oczekujesz od Kościoła/ parafii w tym względzie?

Back to top