Aktualności

Przypominamy zalecenia naszego Biskupa odnośnie przyjmowania Komunii Świętej i zasad bezpieczeństwa w kościołach w czasie epidemii.

Zwracamy uwagę na stosowanie się do przepisów sanitarnych i roztropności, profilaktyka jest łatwiejsza niż leczenie. W kościele trzeba mieć zasłonięte usta i nos, czyli być albo w maseczce, albo w przyłbicy; dobrze jest nosić ze sobą w pojemniczku płyn do dezynfekcji rąk, unikać dotykania klamek, ławek i innych przedmiotów wspólnego użytkowania.

Zaleca się w okresie pandemii przyjmować Komunię Św. na rękę (posłuchaj wypowiedzi ministra zdrowia), ale nie odmawia się tym, którzy chcą przyjąć Ją do ust.  Ze względów sanitarnych ten sam szafarz nie powinien udzielać Komunii Św. w obydwu formach i w związku z tym w naszym kościele zarówno w niedziele, święta jak i w dni powszednie Komunii Św. do ust udziela się na środku kościoła przed ołtarzem głównym, natomiast na rękę udziela się po bokach prezbiterium bliżej naw bocznych. Prosimy Parafian, aby Ci, którzy chcą przyjąć Komunię św. do ust podchodzili środkiem nawy głównej, a Ci, którzy chcą przyjąć na rękę, aby podchodzili po stronach naw bocznych kościoła.

Warto dodać, że przyjmowanie Komunii św. na rękę nie jest bezpieczniejsze dla samej osoby Ją przyjmującej, ale dla wszystkich, którzy komunikują po niej. A zatem można na własną odpowiedzialność przyjąć Komunię św. na rękę u szafarza, który udziela Komunii do ust, podczas gdy praktyka odwrotna tj. przyjęcie do ust u szafarza, który udziela na rękę jest niewskazane ze względu na innych. Z tego też względu w przypadku, gdyby był tylko jeden szafarz udzielający Komunię w pierwszej kolejności powinny przystąpić osoby przyjmujące na rękę, a dopiero po nich - do ust.

 

Jak przyjmować Komunię św. na rękę?

Zwracamy uwagę na podstawowe zasady (szczegółowy instruktaż zobacz tutaj) odnośnie prawidłowego przyjmowania Komunii św. na rękę:

  • należy skrzyżować dłonie
  • po złożeniu Ciała Chrystusa przez szafarza drugą ręką włożyć Komunię do ust (gdyby na dłoniach został jakiś fragment Komunii św. także należy go spożyć).
  • Komunię św. należy spożyć przy szafarzu - tzn. nie odchodzić z Nią do ławki !!!

W trosce o własne bezpieczeństwo należy zadbać o czystość rąk, a bezpieczeństwo duchowe - o czystość serca. Informujemy także, że w naszej parafii szafarze przed udzielaniem Komunii św. dezynfekują ręce.

 

Komunii św. na rękę w historii Kościoła

Przyjmowanie Komunii św. na rękę jest głęboko osadzone w historii Kościoła i zgodne z przepisami liturgicznymi. Poważanie tej praktyki jest sprzeczne z nauką Kościoła, a nawet szkodliwe dla wiernych. Poniżej przytaczamy dwa świadectwa: wypowiedź kardynała Ratzingera i starożytny tekst biskupa Jerozolimy z IV wieku ukazującą głębię znaku.

„Jak przyjmować Komunię świętą? Klęcząc czy stojąc? Na rękę czy do ust? Naprzód trzeba powiedzieć, że obydwa sposoby są dopuszczalne. Może ktoś zapytać: czy tolerancja jest tu na miejscu? Otóż wiemy, że aż do IX wieku Komunię św. przyjmowano stojąco, do ręki, co nie znaczy, że tak miało pozostać na wieki. Albowiem piękno i wielkość Kościoła polega na tym, że rośnie, dojrzewa i Tajemnicę pojmuje coraz to głębiej. W tym sensie nowe formy powstające po IX wieku mają jako wyraz czci dla Najświętszego Sakramentu swe pełne uzasadnienie. Z drugiej strony musimy jednak powiedzieć, że jest rzeczą niemożliwą, aby Kościół do IX wieku, więc przez 900 lat przyjmował Eucharystię niegodnie. Czytając teksty Ojców Kościoła, widzimy, z jaką czcią i gorącością ducha przyjmowano Komunię. U św. Cyryla – IV wiek – znajdujemy szczególnie piękny tekst. Mówi on w swej katechezie, jak wierni mają przystępować do Komunii świętej. Zbliżając się do ołtarza mają kłaść prawą rękę na lewą, aby w ten sposób obie dłonie utworzyły tron i krzyż zarazem dla Króla. Cyrylowi chodzi o ten symboliczny wyraz pełen piękna i głębi: ręce człowieka tworzą krzyż, który staje się tronem dla zstępującego Pana. Wyciągnięta, otwarta ręka staje się znakiem postawy człowieka wobec Chrystusa: człowiek roztwiera przed Nim szeroko swe ręce. Zważywszy to wszystko, dochodzimy do przekonania, że jest rzeczą fałszywą spierać się o tę lub ową formę. Nie powinniśmy zapominać, że nie tylko nasze ręce są nieczyste, lecz także nasz język, nasze serce; że językiem grzeszymy często więcej niż rękoma. Największym ryzykiem podjętym przez Boga i równocześnie wyrazem Jego miłosiernej miłości jest to, że nie tylko ręce i język, lecz także i nasze serce może Go dotykać”.

Kard. Joseph Ratzinger: „Służyć Prawdzie, myśli na każdy dzień”, tłum. Ks. Albert Warkotsch, Wydawnictwo Wrocławskiej Księgarni Archidiecezjalnej, Wrocław 1986.

„Nie wyciągaj przy tym płasko ręki i nie rozłączaj palców. Podstaw dłoń lewą pod prawą niby tron, gdyż masz przyjąć Króla. Do wklęsłej ręki przyjmij Ciało Chrystusa i powiedz: „Amen”. Uświęć też ostrożnie oczy swoje przez zetknięcie ich ze świętym Ciałem, bacząc, byś zeń nic nie uronił. To bowiem, co by spadło na ziemię, byłoby utratą jakby części twych członków. Bo czyż nie niósłbyś złotych ziarenek z największą uwagą, by ci żadne nie zginęło i byś nie poniósł szkody? Tym bardziej zatem winieneś uważać, żebyś nawet okruszyny nie zgubił z tego, co jest o wiele droższe od złota i innych szlachetnych kamieni.

A kiedy już spożyłeś Ciało Chrystusowe, przystąp do kielicha Krwi. Nie wyciągaj tu rąk, lecz skłoń się ze czcią, mówiąc w hołdzie: „Amen”. Uświęć się przez to przyjęcie Krwi Chrystusowej. Kiedy twe wargi są jeszcze wilgotne, dotknij ich rękami i uświęć nimi oczy, czoło i inne zmysły. Następnie zatrzymaj się na modlitwie, dziękując Bogu za to, że tak wielkimi zaszczycił cię tajemnicami."

Cyryl Jerozolimski, Katechezy przedchrzcielne i mistagogiczne, Kraków 2000.

 

Back to top